Opgaan in de massa of jezelf zijn?

In de afgelopen weken ben ik actief geweest als vrijwilliger. Het sprak me enorm aan om mezelf in te zetten voor een duurzame manier van leven. Ik heb mijn hulp aangeboden voor het schrijven van teksten.Ter voorbereiding ben ik over de inhoud gaan lezen en merkte ik dat dit heel specialistisch was. Daarnaast wilde ik graag weten voor  welke doelgroep ik schreef. De uitdaging was helemaal compleet toen ik de deadline hoorde.

 

In alle enthousiasme van de andere vrijwilligers werden veel te veel ideeën geopperd die lang niet allemaal te realiseren waren. Ik was overweldigd door alle energie die vrijkwam uit deze mooie groep mensen. Uit ervaring wist ik dat alle ideeën zeker niet te realiseren zijn in de korte tijd die we hadden. Ik ben gaan inventariseren wat de wensen en (on)mogelijkheden zijn. Ik voelde mij niet meer alleen en ben van start gegaan met mijn schrijfwerk. Uiteindelijk ben ik zeer tevreden over het resultaat.

 

Door me vrijwillig in te zetten voor onze maatschappij ontvang ik dankbaarheid van de omgeving maar ook voel ik zelfwaardering en teamspirit, die voor mij onbetaalbaar zijn. Tijdens de uitvoering van mijn activiteiten heb ik mij heel erg gesterkt gevoeld door de groep. Waardoor ik iets ben gaan doen dat ik nooit gedaan heb. Ik voel de groei en ben trots op mijzelf. Ik ben erachter gekomen dat het voor mij heel belangrijk is dat ik vanuit mijn eigen waarden op mijn eigen manier kan doen wat ik wil doen. Ik ben graag de scheut die boven de andere scheuten uitsteekt als het gaat over mijn persoonlijke groei.  Als het gaat over iets wat niet goed gaat wil ik niet graag boven de groep uitsteken.

Op de afbeelding zie je een scheut die boven de rest is uitgegroeid?

  1. Knip jij de scheut af en blijf je bij het oude?
  2. Laat je de groeiende scheut zichzelf ontwikkelen?